من فکر می کردم که مردم نارویجني بهترین مردم در جهان هستند، مگر اين درست نيست. پيش از اين که من با مرد ملاقات کردم و بعدی که شوهرم شد، من در یکی از کمپنی های در بنگکاک کار می کردم، و او در پتايا زندگی می کرد. ما با توسط اينترنت ملاقات کردیم و در آخر یک یکجا شديم.
I thought Norwegian men were the best men in the world, but that is not true! Before I met the man who became my husband, I worked in a factory in Bangkok, and he lived in Pattaya. We met through the Internet and eventually became a couple.
بعد از چند وقت ما فیصله کرديم تا عروسی کنیم. من مربوط به یک خانواده غریب بودم، بنابراین وجه گرفتن شوهر خارجی به اين خاطر انتخاب کردم تا مواظب خانواده من باشد.
After a while we decided to get married. I came from a poor family, so having a foreign husband who could take care of my family was part of my reason for marrying him.
ما به ناروی منتقل شديم، و من به مکتب رفتن شروع کردم تا نارویجني را ياد بگيرم. او یک زمان مشکل بود. من لايسنس موتر چلانی را نداشتم و شوهرم بايد مرا به مکتب می برد. از يک طرف راه یک ساعت طول می کشد. بعد از چند وقت ما به نزديک مکتب خانه گرفتیم ليکن او باز هم من را به مکتب آوردن ضد میکرد. او نمی خواست که من تنها به مکتب بروم.
We moved to Norway, and I started going to school to learn Norwegian. It was a difficult time. I did not have a driver’s licence, and my husband had to drive me to school, wait for me, and drive back. It was an hour each way. After a while we moved closer, but he still insisted on driving me to school. He did not want me to walk alone.
من از وقتی که به ناروی آمده بودم، پيسه بسيار کم با خود داشتم. یک بار شوهرم برای نان چاست پيسه داد، به اين دليل که پيش من پيسه کم بود، من پیسه را با خودم نگاه کردم. دوست های من در مکتب می خواست کمک برم دهد تا يک وظيفه را بگيرم، ليکن شوهرم میگوید که این کار را کرده نمی توانم. او فکر نمی کند که کار کردن بطور صفاکار برایم مناسب است.
I have hardly had any money since I came to Norway. Once, my husband gave me money for lunch, but since I had so little money, I kept it. My friends at school want to help me to get a job, but my husband says I cannot. He does not think working as a cleaner is appropriate for me.
در جای از او، او برای من یک وظيفه ديگر داشت، تعمیر کردن یک گاراچ. او ریس بود و تمام کارها را من می کردم. او نمی توانست زياد کار کند چرا که مريض بود. او پیسه که از گاراج به دست آورد، بر من هيچ پيسه نه داد.
Instead he had another job for me – building a garage. He was the boss and I did everything. He could not do much because he was ill. He did not give me any of the money he made from building the garage.
یک روز که او در خانه تنها بود، تنگ شد، او فيصله کرد که ما بايد یک سگ بگيريم. من نمی خواستم سگ بگیریم چرا که من بعد از مکتب، خسته بودم و کارخانگی هم داشتم . او گفت که او با سگ هر روز قدم خواهد زد، مگر در اخر من باید هم از شوهر و هم از سگ مراقبت می کردم .
One day he said he was bored when he was home alone, so he decided we should get a dog. I did not want a dog as I was tired after school and I had homework to do. He said he would walk the dog every day, but in the end I had to take care of both the dog and my old husband.
من نمی فهمم در آينده چه خواهد شد، من پلان دارم که به مکتب ديگر بروم، ليكن شوهرم نمی خواهد که این کار را بکنم. او پلان دارد که خانه را از مکتب ديگر هم دور منتقل کند تا مکتب رفتن را برای من مشکل بسازد. من ميخواهم برخلاف اين عمل کنم مگر نمی فهمم که چطور این کار را کنم. من فکر می کردم که در خارج با يک مرد پير زندگی کردن آسان خواهد بود، ليكن اینطوری نیست. این کار آسان نیست.
I do not know what the future will bring. My plan is to go to another school, but my husband does not want me to do that. He is planning to move further away to make it difficult for me. I want to resist, but I do not know how. It is not as easy to live in a foreign country with an old man as a husband as I thought it would be.
