Masakit ang ngipin ni Tom. Napakasakit ng kanyang ngipin.
Tom har tandvärk. Hans tand gör väldigt ont.
Kailangan niyang pumunta sa dentista ngunit kailangan niya munang humanap ng lunas sa sakit.
Han behöver träffa sin tandläkare, men först behöver han någonting mot smärtan.
Nagmamaneho siya papunta sa pinakamalapit na botika.
Han kör till det närmsta apoteket.
“Masakit ang ngipin ko,” sabi ni Tom. “Mayroon ka bang gamot para d ‘yan?”
“Jag har tandvärk” säger han. “Har du något för det?”
“Oo, eto may painkillers kami. Hindi mo na kailangan ng reseta para dito.”
“Ja, här är några smärtstillande. Du behöver inte recept för dessa.”
“Salamat! Magkano ang mga ito?”
“Tack. Hur mycket kostar de?”
“Nagkakahalaga ang mga ito ng siyam na euro, ngunit kailangan mong magpatingin sa dentista.”
“De kostar nio euro. Men du borde träffa en tandläkare.”
“Sige, tatawagan ko ang aking dentista bukas ng umaga.”
“Okej, jag ska ringa min tandlärare i morgon bitti.”
“Kapag kailangan mo ng mas mabisang gamot, kukuha ka dapat ng reseta sa iyong dentista o sa iyong doktor.”
“Om du behöver starkare medicin så behöver du få ett recept från din läkare.”